Wat gebeurt er tijdens een familieopstelling?

Voor de cliënt begint de opstelling met een gesprek: de opsteller stelt vragen over je situatie en familieachtergrond. Je hoeft niet alles te vertellen — de essentie is genoeg. Dan kies je representanten en plaatst hen in de ruimte. Dit voelt soms onwennig, maar de meeste mensen merken dat ze intuïtief weten wie waar hoort.

Eenmaal geplaatst begint het eigenlijke werk. Representanten voelen wat er in het systeem leeft. Ze zeggen dingen als: "Ik voel mij zwaar", of: "Ik wil me omdraaien", of: "Ik kan die persoon niet aankijken." Dit is geen toneelspel — representanten spreken vanuit een werkelijke sensatie.

Als cliënt kijk je toe. Dat is soms intens: je herkent iets, of je ziet iets wat je nooit zo had gezien. Soms schiet je onverwacht vol met emotie. Dat is normaal en welkom — het betekent dat iets wat lang vastzat, in beweging komt.

De opsteller begeleidt het proces rustig. Hij vraagt representanten naar hun ervaring, laat hen bewegen of stopt het proces even als dat nodig is. Hij zoekt naar de verborgen dynamiek die ten grondslag ligt aan jouw vraag.

Tegen het einde van de opstelling begeleid de opsteller het systeem naar een helend beeld. Je krijgt vaak een zin mee — een uitspraak die voor jou persoonlijk van betekenis is. Na afloop is er tijd om na te praten en te laten bezinken wat je hebt gezien.